Κυριακή, 30 Μαρτίου 2008



Περπατώ στους ερημικούς δρόμους της πόλης.
Σε λίγο ξημερώνει.
Πόσα ακόμη να σκεφτώ, πόσα «γιατί» μπορούν να βρουν απαντήσεις!
Όλα γύρω τόσο ήσυχα !
Μ αφήνουν να υποταχτώ στις αδηφάγες σκέψεις μου, χωρίς οίκτο.
Οι πρώτες στάλες της βροχής, λύτρωση.
Μπερδεύονται με τα δάκρυα μου….
Να και οι πρώτες ακτίνες του ήλιου.
Λίγο φως στη μοναξιά μου.
Φως ! Για να δω εμένα, όσα έζησα ή όσα ήθελα να ζήσω.
Ανεκπλήρωτα όνειρα, πιστά στρατιωτάκια στην σκακιέρα του εγωισμού.
Κ ι εσύ; Που είσαι εσύ μέσα σε όλο αυτό το χαλασμό;
Δραπέτης ή φυγάς;
Φοβισμένος ή απογοητευμένος;
ΕΣΥ!
Ένα τεράστιο σύννεφο……

3 κίτρινα φύλλα:

Ανώνυμος είπε...

Καλώς μάς ήρθες Αγνωστη!
Ακόμη μία πονεμένη οδοιπόρος..
Συμπαρίσταμαι στίς σκέψεις και τούς
συλλογισμούς τής καρδιάς σου.

Καλή διαδρομή νά εχεις σ'αυτό τό οδοιπορικό σου!!

Protoplastos είπε...

ΕΕΙ!! Εσύ..
Εσύ,μέ τό κερί στο χέρι,πού η φλόγα του τρέμει στους αέρηδες τής ζωής..
Μέ μιά κρυφή σου ελπίδα νά ζεσταίνει τήν παγωμένη σου ψυχή..
Πού πάς;
Γιατί εισαι φοβισμένη;
Σάν θεατής απλός βλέπεις το φιτίλι τής ζωής σου νά φωτίζει..
Βαδίζεις καί περιμένεις νά φωτίσει ο κόσμος σου,μέ τών ματιών σου τήν φλόγα..
Γιατί φοβάσαι;
Μήν φοβασαι..συνέχισε τήν διαδρομή σου!
Μήν φοβάσαι..κι ας λιώνει τό κερί..
και ας στάζει και σού καίει τό κορμί.
Μήν φοβάσαι τό κάψιμο..
Νά εκτιμάς τό κερί!
Νά εκτιμάς τό χέρι σου πού καίγεται κρατώντας το..
Μήν φοβάσαι..συνέχισε!
Συνέχισε νά βαδίζεις!

Συνέχισε τήν διαδρομή σου...

Anastasia είπε...

Θα συνεχίσω τη διαδρομή ακόμα κι αν φλόγα του κεριού μ΄ αφήσει……
Σ ευχαριστώ πολύ protoplaste θα το θυμάμαι