Θάλασσες με τυλίγουν,
Όνειρα που έγιναν εφιάλτες.
Παλεύω μέσα σε στιγμές που με καταπίνουν.
Σε όνειρα που με αφανίζουν.
Το φως μοιάζει να με έχει ξεχάσει.
Ποια μοίρα ζωγραφίζει τα βήματα μου!
Κάθε μου σκέψη θολή.
Μέρες και νύχτες γεμάτες αναστεναγμούς.
Υπάρχω μα δε ζω.
Έτσι απλά βυθίζομαι σε όσα περίμενα να ΄ρθουν μα με αποκοιμίζουν
