Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

Να μ'αγαπάς

Να μ'αγαπάς,

Να μ'αγαπάς,

ζητάει αισθαντικά, με πάθος.


Κρέμεται η ζωή της απ'τις απαντήσεις του.

Ολόκληρη η ύπαρξη της συρρυκνώνεται στ'αυτιά της,



στην ακοή της,


περιμένει να δει τι θα της πει.

Να μετρήση την ανάσα του.

Αν κάποια στιμγή δεν με σκέφτεσαι,


να ξέρεις πως το νιώθω.

Παγώνει το σώμα μου.

Παγώνει η καρδιά μου,
εδώ....


Λες και μου αδειάζεις το αίμα όταν με ξεχνάς.


67 κίτρινα φύλλα:

Tina είπε...

Γλυκό μελαγχολικό και όμορφο. Όλα μέσα μας παγώνουν και το αίμα αδειάζει όταν εκείνος δε νοιάζεται. Αυτό είναι αλήθεια. Αξίζει όμως;

Κωνσταντινος είπε...

Μου άρεσε,δείχνει Ακεραιότητα.

Έστω και αν στην πράξη δύσκολο να επιτευχθεί...
από τα άλλα όμως...τα μεσοβέζικα...
τα μήπως,ίσως,αλλά,θα δούμε,ναι μεν αλλά όχι...
τα νερόβραστα,τα λίγα..
της λίγης χαράς και της λίγης λύπης...
αλλά του σκέτου βασάνου.
της αμφιβολίας...
της φθοράς,της ανάλωσης...

Ίσως είναι καιρός για ένα βήμα πίσω!
Εμπρός προς τα πίσω!
Να βρούμε τις αξίες μας!

Της ρίζες της προσωπικής μας ευτυχίας,
από κει που ξεκινούν και τελειώνουν όλα.

Ύμνος προς την Ακεραιότητα ήταν αυτός.
Του δυνατού απόλυτου,
του ένα+ενα που κάνουν δυο.

Εμπρός προς τα πίσω,
τότε που όλα μοσχοβολούσαν,
που τα κορίτσια φορούσαν ανοιξιάτικα φόρεμα με λουλούδια,
που μαδούσαν μαργαρίτες και μύριζαν πασχαλιές.

Και αν είναι να πεθάνουμε από ένα μεγάλο έρωτα ...
ας πούμε καλωσόρισες έρωτα.

Καλό απόγευμα

ΦΑΙΔΩΝ ΘΕΟΦΙΛΟΥ είπε...

Τι καθαρά και σχηματοποιημένα συναισθήματα ζωγραφίζεις στο καμβά της ποίησης..

nikiplos είπε...

Καλησπέρα...
Το σχόλιο του Φαίδωνα με κάλυψε πλήρως...

Η αγάπη είναι αισθητή με όλες τις αισθήσεις, στάση, θερμοκρασία, όσφρηση... όταν αισθανόμαστε ότι μας αγαπούν μεταδίδουν τα πιό χαρμόσυνα μηνύματα...

ζέστη και θαλπωρή στην ψυχή σου Αναστασία, από αγάπη!!!

φιλιά

faraona είπε...

Nα μην σε ξεχναει μωρε πια ...ας το καλο!Γιατι να σε ξεχναει δηλαδη?

την καλησπερα μου

Anastasia είπε...

Tina,
Αν αξίζει ή όχι δεν το ξέρουμε ποτέ,
Το μαθαίνουμε στο τέλος της διαδρομής.
Μα τι ουσία θα είχε αν αγαπούσαμε πάνω σε
Προδιαγεγραμμένα βήματα !!!

Καλή σου μέρα!!

Anastasia είπε...

Κωνσταντίνε μου πόσο δίκιο έχεις!!
Η ζωή τρέχει και μαζί της στο βιαστικό πέρασμα της
Αλλάζει κάθε τι.
Χάθηκαν όλα εκείνα που ομόρφαιναν την ψυχή,
Όλα είναι όπως τα είπες μεσοβέζικα...
μήπως,
ίσως,
αλλά,
θα δούμε,
ναι μεν αλλά όχι...
τα βήματα μας μεθοδευμένα πια και έτσι χαθήκαμε
μέσα σε απέραντους μονόδρομους εγωισμού και μοναξιάς.
Το εγώ κ εσύ έγινε ένα κρύο, ψυχρό «εγώ»
Όλα όμως έχουν το τίμημα τους.
Μην ψάχνεις πια εκείνα τα κορίτσια που μαδούσαν μαργαρίτες
Και μύριζαν πασχαλιές.
Όλα έχουν θυσιαστεί στο βωμό της «εξέλιξης».

Θα πέθαινα για έναν μεγάλο έρωτα και ας κινδυνεύω
Να φανώ κάλπικη και υπερβολικά ρομαντική.
Αυτή είναι η αλήθεια μου έστω κ αν η μόνη που θα την
Πιστέψει θα είμαι εγώ.

Καλή σου μέρα!!

Anastasia είπε...

Καλέ μου Φαίδωνα,
Η καρδιά δημιουργεί τους πιο όμορφους πίνακες,
Γιατί λέει πάντα την αλήθεια…..

καλή σου μέρα !!

Anastasia είπε...

Nikiploe μου,
Όταν μας αγαπούν μας ανήκει ο κόσμος όλος !!!

«Ζέστη και θαλπωρή»
Σ΄ευχαριστώ βαθιά καλέ μου!

Anastasia είπε...

Γλυκιά μου faraona,
Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που εκφράζεσαι,
Αγανάκτηση και στοργή μαζί.

Απ΄το βάθος της καρδιάς σ΄ευχαριστώ!!!

L' Aesthéte Soleil είπε...

Τι μελαγχολικά γλυκό είναι αυτό το post σου. Ξέρεις σε διαβάζω συχνά. Επειδή είμαι "αόρατος" δεν σημαίνει ότι είμαι και μακριά. Νά σαι καλά και να γράφεις πάντα τόσο όμορφα. Kαι μην ανησυχείς για την μελαγχολία. Συνυφαίνεται πάντα την ομορφιά, όπως έλεγε και ο Baudelaire.

Νίκος Κ. είπε...

να μ'αγαπάς και να με φωνάξεις..

SDRyche είπε...

Υπάρχει γλυκόπικρη μελαγχολία;
Μάλλον υπάρχει, γιατί κάπως έτσι αισθάνομαι διαβάζοντας τις αναρτήσεις σου.
Να 'σαι καλά.
Είτε γλυκιά είτε πικρή τουλάχιστον έχει γεύση..

Ηλιαχτίδα είπε...

"Κρέμεται η ζωή της απ'τις απαντήσεις του." ..
Είναι κείνη η αναμονή που σε αδειάζει.. παγώνει το χρόνο και παρατείνει τον φόβο, ίσως της απόρριψης..
Και ποιός δε θέλει να τον αγαπάνε;
Φτάνει που ξέρεις να αγαπάς εσύ, φτάνει που αξίζει να αγαπηθείς.
Κι ας έρθει η απάντηση λίγο πιο αργά, να είσαι σίγουρη, αυτό που αγαπάς θα ακούσεις..!

Να έχεις ένα υπέροχο απόγευμα καλή μου Αναστασία, σε φιλώ γλυκά!

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

΄Οταν οι λέξεις ντύνονται με όμορφες εικόνες το αποτέλεσμα είναι σαγηνευτικό. Ερωτικό, ικετευτικό, στο τέλος απολυτρωτικό...*Λες και μου αδειάζεις το αίμα όταν με ξεχνάς*

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ

Feli είπε...

χθες καθως γυρνουσα μονη μου στο σπιτι μου το βραδυ ειχα μια αισθηση οτι καποιος ειναι μαζι μου, οτι καποιος περπαταει διπλα μου, οτι θελει να μ ακουμπησει ή να μου ψυθιρισει κατι μα δεν μορουσε να το κανει. δεν φοβηθηκα. αργοτερα καταλαβα ποιος ηταν κι ας μην τον ειδα με τα ματια μου...
ισως ακουγετε παρανοικο μα ηταν τοσο αληθινο...

Roadartist είπε...

Αναστασια ..:να μ'αγαπας

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή

Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού


πάρα πολύ αγαπημένο..Φιλακια..

Anastasia είπε...

@ L’aesthete soleil,
Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια,
Μα πάνω απ΄όλα που περνάς!!!
Για την μελαγχολία δεν ανησυχώ, χρειάζεται κι
Αυτή μέσα στις πολύβουες στιγμές μας.

@ νίκο μου,
Να μ΄αγαπάς και να με φωνάξεις,
Στης νύχτας το υγρό μονοπάτι…

@ Sdryche,
Έχει γεύση…ναι έχεις δίκιο,
Πότε γλυκιά και πότε πικρή!!!
Γλυκά φιλιά : )

Καλή μου ηλιαχτίδα,
Πόσο γλυκά είναι τα λόγια σου!!
Εύχομαι και ελπίζω να βγουν αληθινά.

«Φτάνει που ξέρεις να αγαπάς εσύ, φτάνει που αξίζει να αγαπηθείς.
Κι ας έρθει η απάντηση λίγο πιο αργά, να είσαι σίγουρη, αυτό που αγαπάς θα ακούσεις..!»

Σ΄ευχαριστώ!!

Anastasia είπε...

@ σοφία στρεζου,
Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια,
Καλώς σε βρήκα!!!

@ γλυκιά μου feli,
Δεν ακούγεται παρανοϊκό,
Είναι η ανάγκη σου που ξυπνά και σε ακολουθεί,
Γιαυτό δεν την φοβάσαι!!!

Να έχεις μια όμορφη μέρα καλή μου!

@ Αχ ! αγαπημένο κομμάτι καλή μου roadartist,
Χαράζει του στίχους του μες στην ψυχή…

«Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού»

Σ΄ευχαριστώ !!

η κοπέλα με το καναρινί φόρεμα... είπε...

"Να μ'αγαπάς"

η πιο τρυφερή απαίτηση...
κι ας μη είναι διόλου απαίτηση...

η πιο ιερή παρακαταθήκη στο βωμό του έρωτα και της αγάπης...

LOCKHEART είπε...

Να μ'αγαπας ΤΕΛΙΚΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΑΡΚΕΙ :)!!...ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ bLOG..καλως σε βρήκα :)

Leviathan είπε...

den ksexnas pisteuo otan agapas...iperoxo kai ontos melagxoliko...kalo mesimeri!

Μαργαρίτα είπε...

Όταν εσύ μ'αγαπάς
ανάβει το φεγγάρι,
ο κόσμος μου χαρίζεται
ο ήλιος μου γελάει..
Μη σταματάς.. συνέχισε..
να δίνεις στη ζωή μου
νόημα ελπίδα σιγουριά
να'σαι η αναπνοή μου!!

Σίγουρη είμαι πως σ'αγαπά
Αναστασία μου!! Πώς θα μπορούσε
αλλιώς να κάνει;;


Σε φιλώ καλή μου φίλη***
Καλό βράδυ :)

Anastasia είπε...

Καλή μου κοπέλα,
Το «να μ΄αγαπάς» λάμπει στο βλέμμα,
Όταν κοιτάς εκείνον που αγαπάς ξεχειλίζει η ανάγκη
Να σ΄αγαπά,
Σε κάθε σου κίνηση,
Σε κάθε σου λέξη,
Μέρα και νύχτα,
Όσο συχνά αναπνέεις ….

Καλή εβδομάδα γλυκιά μου

Anastasia είπε...

Lockheart,
Περίεργο όνομα έχεις,
Είναι φορές που νιώθω ακριβώς έτσι,
Κλειδωμένη!!!
Να μ΄αγαπας, τελικά μόνο αυτό αρκεί μες στην
Δύσκολη αυτή ζωή!! :))

Καλώς σε βρήκα κι εγώ φίλε

Anastasia είπε...

Leviathan,
Ναι δεν ξεχνάς,
Μα και να ήθελες δεν μπορείς,
Κάθε τι σου το θυμίζει!!!

Καλή εβδομάδα και καλώς σε βρήκα!!

Anastasia είπε...

Μαργαριτούλα μου,
Θα σου πω κι εγώ αυτό που μου είπες εσύ
«Ξέρεις, πιστεύω πως όλοι έχουν δικαίωμα στην αγάπη..
ποτέ όμως δεν κατάλαβα γιατί κάποιοι δεν τη συναντούν.. ή κι αν τη συναντήσουν τους δείχνει το σκληρό της πρόσωπο!»

γιατί έχεις απόλυτο δίκιο γλυκιά μου και ίσως την απάντηση δεν την βρούμε ποτέ και αυτό με πονά!

Artanis είπε...

Καλημέρα Αναστασία μου και καλή εβδομάδα...
Υπέροχη αυτή ανάρτηση, πολύ γλυκά τα λόγια και φανταστικές οι φωτό...Άψογη!!!

rip1708 είπε...

αχ καλη μου ετσι ακριβως.."Λες και μου αδειάζεις το αίμα όταν με ξεχνάς"..και σκεψου καποια μαυρη ωρα να φυγει..πως θα ζησεις χωρις αιμα?γινεται?δεν γινεται..γινεται να ζεις μακρια απο αυτον που αγαπας?γινεται να φανταστεις την ζωη σου ερημην του?οταν δεν μπορεις να αντεξεις το να σε ξεχασει για μια στιγμουλα?κρατα αυτη την στιγμη μακρια..προσευχησου να μην μας φτασει ποτε..ναι? :)

iLiAs είπε...

Τη σκεφτεται και τη νοιαζεται Αναστασία.

...p.s. ωραια η πρωτη εικόνα!
Καλη βδομάδα :)

Kryos είπε...

Να μ 'αγαπάς αφού πρώτα με δεις .... Να αγαπήσεις ΕΜΕΝΑ !!!

Καλό βράδυ Αναστασία μου !!!

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

ετσι ειναι οταν κραταει την καρδια σου καποιος...
νιωθεις καθε στιγμη την σκεψη του...
την αγκαλια του...το αφημα του...
πολυ ομορφα τα λογια σου!
καλως σε βρηκα!
μια νεραιδενια καλησπερα απο μενα!

Leviathan είπε...

kali evdomada na exeis!!!

Anastasia είπε...

Γλυκιά μου artanis,
Καλή σου μέρα!
Σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.

Πολλά πολλά φιλιά!!

Anastasia είπε...

Rip1708,
Παραπαίεις σε ατέλειωτα μοναχικά βράδια.
Το μαξιλάρι γίνεται ο καλύτερος σου φίλος
Και το μυαλό σου ταξιδεύει πίσω στις θύμησες.
Δεν θα προσευχηθώ να μην φτάσει η στιγμή αυτή
Γιατί την έζησα και ….ίσως την προσπέρασα.
Ο χρόνος θα δείξει!!!

Καλή σου μέρα!!

Anastasia είπε...

Καλέ μου ilia τα λόγια σου βάλσαμο
Στην ψυχή!!
Μα έρχονται στιγμές που σκέφτομαι πως…
Ίσως τελικά δεν με νοιάζει….πια.
Όταν φτάσεις στην κορυφή με όσες δύσκολες
Στιγμές κι αν συνεπάγεται αυτό,
Τότε σου μένει μόνο η κατάβαση..
Καλή σου μέρα καλέ μου!

Anastasia είπε...

Krye μου,
Να μ΄αγαπάς,
Αφού πρώτα κοιτάξεις βαθιά στα μάτια
Την ψυχή μου…..και δεις ΕΜΕΝΑ!!!!!!

Καλή σου μέρα!!!

Anastasia είπε...

Ναϊάδα,
Στην σκέψη πως ξημερώνει ξανά και ξανά χωρίς
Το άγγιγμα του,
Ριγώ….
Όλα όμως έχουν αρχή μέση και τέλος…και αυτό περιμένω
Τώρα πια….το τέλος…

Καλώς ήρθες καλή μου!!!

Anastasia είπε...

Leviathan,
Καλή σου εβδομάδα και σ΄ευχαριστώ γιαυτό το γλυκό πέρασμα σου!!

L' Aesthéte Soleil είπε...

Πόσο δίκιο έχεις. Η μελαγχολία συχνά είναι απαραίτητη!

VagSiok είπε...

Ξερεις νιωθω οτι καμια φορά δυο ατομα συνδέονται με κατι αόρατο..
οσο κοντα κι οσο μακρυα κι αν ειναι..
οποτε αρκει μια σκέψει του ενος για να κανει τον άλλον να νιωσει καλα..
Γι'αυτο να αγαπαμε αυτους που μας σκεφτονται και να σκεπτόμαστε αυτους που αγαπάμε..

Ανώνυμος είπε...

ΙΣΩΣ Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ...

Μ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

To αιμα μου εχει παγωσει προ πολλου...
Καλησπέρα Αναστασία..
Ομορφο μπλοκ :)

Artanis είπε...

Αναστασία μου καλησπέρα...
Μόλις απόχτησα ίντερνετ καλή μου, οπότερ θα τα λέμε συχνότερα από 'δω και πέρα...
Φιλάκια...

Μ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ είπε...

Σου εχω στειλει προσκλησεις για τα μπλοκς
Αν δεν τις εχεις λαβει ενημερωσε με

Anastasia είπε...

l’ aesthete soleil,
καλημέρα,
ήθελα να σε ξανά ρωτήσω αλλά το αμέλησα,
το όνομα σου τι σημαίνει;

Συμφωνώ μαζί σου η μελαγχολία κάποιες
Φορές χρειάζεται,
Σε βάζει σε σκέψεις,
Καθορίζουν τις αντοχές και τα όρια σου!!!

Anastasia είπε...

Vagsiok,
Υπάρχει κάτι μαγικό που δένει δύο ανθρώπους
Ίσως και από την πρώτη στιγμή που ενωθούν οι ματιές τους.
Ίσως είναι υπερβολικά ρομαντικό αυτό μα το πιστεύω.
Οι χτύποι της καρδιάς ζεσταίνουν και γεμίζουν το κενό
Της απουσίας.
Είναι φορές που νιώθεις μόνος ακόμα κι όταν έχεις εκείνον
Που αγαπάς δίπλα σου.
Η αγάπη λάμπει στο βλέμμα,
Την νιώθεις ακόμα και από χιλιόμετρα απόστασης.
Έχεις δίκιο,
Η παρουσία μπορεί να είναι απουσία
Και
Η απουσία παρουσία!!

Anastasia είπε...

Ανώνυμε,
Τα «ίσως» δεν γεμίζουν το κενό.
Η αγάπη πεθαίνει αν βουλιάξει
Σε «ίσως» και «πρέπει».

Καλή σου μέρα!

Anastasia είπε...

Artanis μου,
Χαίρομαι που επιτέλους λύθηκε το πρόβλημα.
Πραγματικά χαράς το κουράγιο σου.
Το πέρασα κι εγώ και ξέρω ακριβώς πόσο
Δύσκολο είναι.

Καλή σου μέρα και χαίρομαι που θα τα λέμε
Συχνά!!

Anastasia είπε...

Μαρία μου,
Σ΄ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση,
Πέρασα βιαστικά και διάβασα κάποια από
Τα υπέροχα ποιήματα σου.
Είμαι στην δουλειά και δεν μπόρεσα να σου γράψω
Πόσο εντυπωσιάστηκα από κάποιους στίχους σου.
Το απόγευμα όμως θα είμαι εκεί!

Να έχεις μια όμορφη μέρα!!

ζαφορα είπε...

Με μια λέξη Σ΄ΑΓΑΠΏ πετάς.
Η μαγεία της έκφρασης
των συναισθημάτων
που σε φέρνει ποιο κοντά
στον άνθρωπό σου.
Γιατί σ΄αγαπώ θα πεις
στον αγαπημένο σου,
στο παιδί σου, στη μάνα σου
και σε όποιον άλλο κλείνεις
μέσα στην καρδιά σου.
… και έχεις ανάγκη πράγματι
και τη δική του αγάπη.

Την αγάπη μου.

Sideras είπε...

Απλά αναρωτιέμαι …
“Αν κάποτε μ’ αγάπησες
πες μου τι αλήθεια είδες
αν κάποτε μ’ αγάπησες
πες μου τι αλήθεια είχες”
Στοίχοι: Μ.Σπηλιωτοπούλου

Αισθησιακή μου ,επέστρεψα και τα αλμυρά σου λόγια, της πλώρης, να , πάλι με ταξιδεύουν .
Σιδερένια καλησπέρα σου .

Ιάκωβος είπε...

πολύ ωραίο ποστ! και ωραία δεμένο με τις εικόνες!
φιλιά από ελσίνκι!

Κλειώ Νικολάου είπε...

Κάθε που με ξεχνάς αδειάζει από αισθήματα το κορμί κι η ψυχή ξεμακραίνει
κάθε που δε με θυμάσαι
κοφτερά μαχαίρια κρέμονται από πάνω μου
είναι η απειλή της μοναξιάς μου

Τη καλημέρα μου και καλό σ/κ

Anastasia είπε...

Γλυκιά μου ζαφορα,
Το σ΄αγαπώ θα το πεις σε εκείνους
Που αποτελούν κομμάτια της ψυχής σου.
Απλώνεις τα χέρια και τους κλείνεις μέσα
Στην αγκαλιά σου,
Στο βάθος της καρδιάς σου.
Τους κρατάς εκεί παντοτινά….

Πολλά ζεστά φιλιά.

Anastasia είπε...

Καλέ μου sidera,
Αν κάποτε σ΄αγάπησα
Στο βάθος της καρδιά θα το φυλάξω,
Και κάθε τι που σε πονά
Εγώ…. θα το αλλάξω….

Τριανταφυλλένια φιλιά!!!

Anastasia είπε...

Καλώς ήρθες φίλε Ιάκωβε!!
Την καλησπέρα μου στο όμορφο Ελσίνκι

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

«Life is a moment in space,

when the dream is gone

It's a lonelier place...»



Kαλημέρα :))

χαλαρουιτα είπε...

Αλήθεια δεν ξέρω τι σχόλιο να σου αφήσω.

Δεν μπορώ όμως να το περάσω και σαν να μην το είδα.

Πολύ όμορφο είναι λίγο, αλλά το κεφάλι μου δεν βρίσκει κάτι καλύτερο...

Anastasia είπε...

κλειώ Νικολάου,
ξέρω ακριβώς πως είναι αυτά που μου έγραψες,
όταν η λογική υπερισχύει της καρδιάς τότε όλα είναι πιο εύκολα.
Όταν ο δρόμος της καρδιά οδηγεί σε αδιέξοδο τότε δεν έχεις παρά να αλλάξεις πορεία.
Ο χρόνος λένε είναι ο καλύτερος γιατρός και έχουν δίκιο

καλό σου βράδυ!!

Anastasia είπε...

Καλή μου αμάθεια,
life is a moment in space,
when a dream is gone
it's a lonelier place....

σ'ευχαριστώ για το υπέροχο αυτό τραγούδι!!

Anastasia είπε...

Καλώς ήρθες χαλαρουίτα,
σ'ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!
Καλό σου βράδυ

Ελευθερία Αραβανή είπε...

Πολύ ωραίες εικόνες....χρώματα και λόγια....την καλημέρα μου

Τάκης Τσαντήλας είπε...

"Ροδίζει στο φως της αυγής
Στο ανάλαφρο άγγισμα
Μουσικής ερωτικής
απ΄τα βάθη της θάλασσας
Απ΄το έναστρο χάδι
Το φιλί
Που σιωπά
Που σκιρτά
Που εγείρεται
Που ξεχύνεται σαν ασίκης αέρας
στο άπειρο..

Αγγίζεις όμορφα
τις αισθήσεις Αναστασία μου..
Καλησπέρα και καλή εβδομάδα..

Anastasia είπε...

Καλέ μου Τάκη,
σε ευχαριστώ για τους υπέροχους στίχους,
"αγγίζουν" πάντα τους χτύπους της καρδιάς..

καλό σου βράδυ!

Ονειροφερμενος είπε...

ειπε η σιωπη να νικησει την αγαπη.. αντεδρασε η αγαπη.. τα ματια μιλουσαν..
ειπε ο θανατος να κοψει στα δυο την αγαπη.. η αγαπη κοπηκε.. εγιναν δυο αγαπες..
ειπε ο ερωτας να μπει στη μεση ν' αμαυρωσει την εικονα της αγαπης.. τα καταφερε.. εσβησε τα παντα..
οσο ζει ο ερωτας η αγαπη χαμογελα.. οταν πεθαινει αυτος η αγαπη αιμορραγει.. αρκει να εχεις αιμα να της προσφερεις..

Anastasia είπε...

@ονειροφερμένε
Η αγάπη καλέ μου τόσο μακρινή!
Σε ένα μονόδρομο βαδίζω σιωπηλή,
Φοβισμένη
Και ανίδεη,
Αν έχω την δύναμη,
Αν μπορώ
Να ζήσω μακριά απ΄την φωτιά της…