Κυριακή, 27 Ιουλίου 2008

Λόγια της πλώρης !!

Γιατί γυρνάς;
Που θέλεις να πας;
Πες μου μια μέρα σου όπως σ'αρέει.
Δικές σου είναι ψυχή μου οι μέρες σου, δική σου κι η ζωή.
Δεν είναι διάλειμμα η ζωή δε δικαιούσαι μόνο τις στιγμές που σου προσφέρουν ν' αποδράσεις. Που είναι η γαλήνη που ζητάς,
το φως που σε θρέφει,
οι μυρωδιές που σε ξυπνούν, που είναι οι τόποι που αγαπάς;
Πες μου που σφίγγεται η καρδιά σου,
πες μου που ζει,
που αναπνέει!
Πες μου που κλαίει από ευτυχία σαν πατά,
που λιώνει όταν φεύγει.
Πες μου δυνατά τη σκέψη που σε καίει όταν γυρνάς στο γκρίζο μιας πόλης.
Όταν γυρνάς χωρίς να θέλεις,
χωρίς να αναρωτιέσαι γιατί... Μα τι να σας δώσω από μια ψυχή που συνεχώς αδειάζει φυλακισμένη σε ρυθμούς απάνθρωπους και ξένους;


37 κίτρινα φύλλα:

gianisagianis είπε...

Καμιά φορά, μάλιστα, ζηλεύω τις ωραίες ιστορίες των άλλων, αλλά η δική μου έχει το πλεονέκτημα ότι είμαι κι εγώ εκεί -
είναι ένα αληθινό μυστήριο

Τάσος Λειβαδίτης
"Από τις εξομολογήσεις του Ματθία Χ."

Anastasia είπε...

Αγαπημένος ο κάθε στίχος του Λειβαδίτη.
Άγγιγμα στην ψυχή η κάθε λέξη!!!

Καλώς σε βρήκα gianiagiani

gianisagianis είπε...

Είναι η παρθενική μου επαφή στα blogs. Και "συνάντησα" εσένα/εσας με ένα κοινό τουλάχιστον σημείο, τους στίχους του Λειβαδίτη. Καλό ξημέρωμα.

memories_8umhses είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Anastasia είπε...

Καλή αρχή λοιπόν κ ελπίζω σύντομα να βρεθώ και σε δικό σου μπλογκοχώρο!!

gianisagianis είπε...

Θέλω να με βοηθήσεις σε κάποιες απορίες μου αν έχεις ένα λεπτό. Αν ναι, που μπορώ να σου γράψω;

Anastasia είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
gianisagianis είπε...

Τελικά ήταν πιο εύκολο από όσο νόμιζα. Ευχαριστώ και πάλι.

nikiplos είπε...

Καλημέρα... πάρα πολύ ωραίο βίντεο... και οι στίχοι του Λειβαδίτη, διαπεραστικοί, μαζί με τις εικόνες...
Να είσαι καλά, και να προσέχεις...
φιλιά

eirini είπε...

Ωραία λόγια, όμορφες εικόνες! Χάρηκα που πέρασα από το blog σου φίλη μου, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα. θα τα ξαναπούμε, να είσαι καλά!

aggelisni23 είπε...

ωραίο το τραγούδι θα πω εγώ μιας και τ'αλλα θα τα αναφέρουν άλλοι..

Ballade pour Adeline, pour toi..

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

"Δικές σου είναι ψυχή μου οι μέρες σου, δική σου κι η ζωή."

αχτίδα είπε...

Τρυφερό μου κοριτσάκι δεν άντεξα αν και κουρασμένη να σου κάνω μια επίσκεψη βραδυνή και δεν βγήκα χαμένη..Υπέροχο..υπέροχο..γλυκό άγγιγμα ψυχής! (βλέπω η κόρη μου σου έκανε επίσκεψη ,πότε πρόλαβε ! )

Anastasia είπε...

Καλημέρα nikiploe μου,
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Είχαμε μέρες να τα πούμε.
Να έχεις μια όμορφη εβδομάδα.

Πολλά φιλιά

Anastasia είπε...

Καλώς ήρθες eirini,
Να περνάς και να τα λέμε.
Καλή σου εβδομάδα

Anastasia είπε...

Aggelisni23,
Σ΄ευχαριστώ πολύ πολύ
Ο Clayderman είναι ο αγαπημένος μου
Η κάθε νότα από τα δάχτυλα του μοιάζει θεϊκή.
Καλή εβδομάδα

Anastasia είπε...

Τέρας της αμάθειας,
Σ έυχαριστώ πολύ και χάρηκα που σε «είδα»
Ξανά!!!!

Καλή σου εβδομάδα

Anastasia είπε...

Καλή μου αχτίδα,
Το πέρασμα σου πάντα μου αφήνει μια γλύκα
Στην καρδιά.
Εύχομαι να περνάς υπέροχα και να ζεσταίνεις την
Καρδιά μου με τα λόγια σου κάθε φορά .

Καλή σου εβδομάδα

Sideras είπε...

Πανέμορφο αλήθεια….Αλλού ίσως να είναι η αλήθεια ,μπορεί να σε ερωτεύτηκε κάποιος και να μην θες να το παραδεχτείς…,να θέλεις να μένεις εκεί ,στα παλιά παλάτια , να ‘ναι μπρος σου μα να τον αγνοείς. Μπρος στα μάτια των κινουμένων δώρων του, για 'σένα ,μονό για 'σένα .Να σφίγγει την καρδιά, εκεί, εκεί στο βλέμμα σου, εκεί που εσύ ζεις, να ζει εκεί που αναπνέεις , ν’ αναπνέει!

Όπως και να έχει αιθέρια , Καλημέρα σου και ο ήλιος μπορεί να μην είναι κοντά ,μα οι ηλιαχτίδες του είναι.

Anastasia είπε...

Καλέ μου sidera,
Τα λόγια σου ηχούν τόσο γλυκά!!

«Να σφίγγει την καρδιά, εκεί, εκεί στο βλέμμα σου, εκεί που εσύ ζεις, να ζει εκεί που αναπνέεις , ν’ αναπνέει!»

Μα φοβάμαι πως όλα αυτά υπάρχουν μόνο στην καρδιά όσων δεν άλλαξε ο χρόνος.
Και η εποχή μας τρέχει και στο πέρασμα της παγώνει…..

Για εμάς τους λίγους που πιστεύουμε ακόμα στην αγάπη είναι δύσκολος ο δρόμος ……..

faraona είπε...

Anastasia μου
το βιντεο ειναι ολα τα λεφτα!
Νασαι καλα κοριτσι μου .

Μιχάλης είπε...

Είδα αυτήν την ιστορία και δεν άντεξα. Ήθελα κατακαλόκαιρο να την δείξω σε όσους μπορούσα. Έτσι το σχόλιό μου είναι άσχετο με το όποιο θέμα βρίσκω, αλλά πιστεύω ότι αυτό θα μου το συγχωρήσετε.


Γιός και Πατέρας!
Η ιστορία με λίγα λόγια πάει κάπως έτσι.
Ένα ζευγάρι αποκτά ένα παιδί που έχει σοβαρή ανατομική αναπηρία. Οι γιατροί τους λένε ότι το παιδί δεν θα έχει νοητική ανάπτυξη και δεν τους δίνουν ελπίδες για το μέλλον του.
Ο μπαμπάς του σε πείσμα όλων των αντίθετων απόψεων αποκτά ένα κώδικα επικοινωνίας μαζί του και το παιδί αναπτύσσεται νοητικά κανονικά και πηγαίνει στο σχολείο. Ο μικρός κάποια στιγμή ζητά από τον μπαμπά του να αθληθεί. Ο μπαμπάς δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό και αρχίζει να προπονείται κουβαλώντας τον μικρό του γιό στα χέρια για να έχει κι αυτός την χαρά του αθλητισμού!!!
Το εκπληκτικό; Ο μπαμπάς πλέον έχει τρέξει δεκάδες μαραθώνιους και ironman πάντοτε με την συντροφιά του γιού του!!
Το video δείχνει τη συμμετοχή τους σ' ένα ironman. Ο Dick Hoyt κολυμπάει έχοντας δεμένο πάνω του το γιό του σε βάρκα (!), μετά ποδηλατεί 180 χιλιόμετρα (!) με το γιο του σε ειδική θέση πάνω στο ποδήλατο και τέλος τρέχει κι έναν μαραθώνιο σπρώχνοντας το αναπηρικό καρότσι του γιου του!! Μια συγκινητική και απίστευτα δυνατή ιστορία.
Δείτε το και, ότι και να πούμε, τα λόγια μας είναι φτωχά .....
http://www.youtube.com/watch?v=8gm7XwtIJdM

aggelisni23 είπε...

η ψυχή εγκλωβισμένη
η ψυχή κλειδωμένη σε μια φυλακή
κει μέσα απ'το μυαλό έχει κρυφτεί
ο κόσμος δεν την αντέχει για να βγει

τα σύννεφα αυτού του κόσμου είναι γκρίζα
κι αυτλη τρέμει σαν βγαίνει στη βροχή...

μόνο εσύ μπορείς να τη συναντήσεις στο κελί της..μα πρέπει να ψάξεις βαθιά μέσα σου να βρεις το κλειδί που ξεκλειδώνει την πόρτα της μαζί και τα μυστικά της..
κι όταν απέναντι απ΄το παράθυρο του κελιού δεις κάποιο άλλο κελί ανταλλάξτε τα κλειδιά των κελιών σας..
η ψυχή για συντροφιά ψάψνει, να βρει κάποιον στο κελί της.. όσο είναι μόνη ασφυκτιά..

Yσ. αν θέλεις δες κι αυτό, ή μαλλον ακου το.. http://aggelisni23.blogspot.com/2008/05/blog-post_4452.html

iLiAs είπε...

..δεν είναι διάλειμμα η ζωή..
γι' αυτό έχει τα καλά της, έχει και τα "περίεργα" της.
..χαίρομαι που υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που "ψάχνονται", που προβληματίζονται..

Να είσαι καλά Αναστασία :)
Καλο ξημέρωμα :)

Anastasia είπε...

Καλημέρα faraona μου,
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω μετά
Την απουσία μου.
Να περνάς καλά
Φιλιά πολλά

Anastasia είπε...

Μιχάλη,
Όχι μόνο δεν υπάρχει λόγος να σε συγχωρήσουμε
Αλλά σ΄ευχαριστώ από καρδιάς γιαυτήν την υπέροχη ιστορία
Που μοιράστηκες μαζί μας..
Είναι ένα μάθημα ζωής!!!!

Anastasia είπε...

Aggelisni23,

Η μελωδία της συναυλίας είναι υπέροχη.
ΥΠΕΡΟΧΗ.

"τα σύννεφα αυτού του κόσμου είναι γκρίζα
κι αυτη τρέμει σαν βγαίνει στη βροχή..."

Βροχή….πόσο την φοβάμαι….κάθε στάλα της
Καίει την καρδιά μου….

Anastasia είπε...

Ilia,
Δεν είναι διάλειμμα η ζωή,
Είναι στιγμές της χαράς κ της λείπεις,
Είναι δάκρυα κ χαμόγελα.
Μικρές ή μεγάλες στάλες βροχής…..

Καλώς σε βρήκα!!

Από μικρό κι από τρελό είπε...

Υπεροχο πραγματικά...



ΥΓ: Επέστρεψα κ ετοιμάζω σύντομα ποστ με τα νέα μου!!!



σματς!

Anastasia είπε...

από μικρό και από τρελό,
χα !! πλάκα έχει αυτος ο τίτλος!

καλώς ήρθες κ πάλι, θα περάσω να μάθω τα νέα σου.

Πολλά φιλιά

Artanis είπε...

Καλημέρα Αναστασίαμου...Εξακολουθώ να έχω πρόβλημα με την σύνδεση, οπότε δεν μπορώ να περνάω συχνότερα, συγγνώμη...Να είσαι καλά, ελπίζω να λυθέι σύντομα το προβλημα...
Φιλιά...

Anastasia είπε...

Artanis μου,
Σε καταλαβαίνω, πέρασα κ εγώ από αυτό
Το σημείο και με είχαν ταλαιπωρήσει αρκετά.
Υπομονή χρειάζεται.
Σ΄ευχαριστώ που παρ΄ όλα αυτά πέρασες

roadartist είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Roadartist είπε...

Πραγματικά πανέμορφο βίντεο..!
Ο Λειβαδιτης αγαπημένος..

Anastasia είπε...

roadartist,
Ευχαριστώ πολύ ,
Να έχεις μια όμορφη μέρα!!

iLiAs είπε...

..καλό μήνα Αναστασία :)

Anastasia είπε...

Καλό μήνα να έχεις κι εσύ ilia,
Καλώς σε βρήκα!!!