Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Γιάννενα - Ζαγοροχώρια - Πάργα

Μια ανάρτηση που υποσχέθηκα.
Άργησα λίγο μα επιτέλους ολοκλήρωσα τις αναμνήσεις από το υπέροχο ταξίδι.
Γιάννενα Ζαγοροχώρια Ποταμός Αώος και Πάργα.
Πολλές φωτογραφίες γεμάτες χρώματα,
υπέροχα τοπία και άρωμα φθινοπώρου.

Με δυσκολία διάλεξα λίγες από τόσες που τράβηξα.

Και το ταξίδι ξεκινά!!!!


Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2008

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ



Ένα τόσο μικρό αφιέρωμα για εκείνους τους ήρωες.

Για εκείνους που έδωσαν την ζωή τους για να μπορούμε εμείς

Τώρα

Αύριο

Να χαμογελάμε.

Την παραμονή της επετείου την πέρασα σε εκείνα τα ιστορικά χώματα.

Στο καλπάκι.

Το ιστορικό μουσείο μαρτυρά όλες τις λεπτομέρειες του φρικτού πολέμου.

Το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου έγινε αναπαράσταση της μάχης μέσα στα χαρακώματα στα βουνά του Καλπακίου.

Μέχρι τώρα γνώριζα τα γεγονότα σαν να διάβαζα απλά ένα βιβλίο.

Στην αναπαράσταση όμως έζησα όσα περιγράφει στο γράμμα του ο στρατιώτης στο βίντεο.

Έζησα την φρίκη του πολέμου μέσα από μια απλή αναπαράσταση.

Λέω απλή όχι για να την υποτιμήσω αλλά για να δείξω πως μέσα από μια αναπαράσταση,

από απόσταση ασφαλείας και με ψεύτικα πυρομαχικά ένιωσα το αίμα μου να παγώνει.

Δεν ξέρω τι να πω…νιώθω τόσο μικρή και ασήμαντη.


Υποκλίνομαι στο μεγαλείο της ψυχής τους




Σε εκείνους που άφησαν πίσω τους,
στον δρόμο που πέρασαν χαρακιές,
Σε εκείνους που ότι ονειρεύτηκες
και
ότι δεν τόλμησες να ονειρευτείς το φέρανε εμπρός σου.
Σε εκείνους που σε δύσκολους καιρούς
απλώσανε τα στήθη τους ασπίδα να σε σώσουν.
Σε εκείνους που σήμερα ζουν ξεχασμένοι απ΄όλους.
Μα ζουν.
Στον ελεύθερο αέρα που αναπνέουμε,
στα ήσυχα βράδια που ξαπλώνουμε να κοιμηθούμε,
στο άρωμα των γιασεμιών,
στην αλμύρα της θάλασσας.
Σε εκείνους που άφησαν το αίμα τους να κυλίσει
θυσία στον βωμό της καθημερινότητας μας.
Σε όλους εκείνους που δεν γνώρισα
μα χάρη σ΄αυτούς υπάρχω σήμερα.
Εσείς που με τον αγώνα σας δικαιώσατε την ζωή μας,
Εσείς που με το αίμα σας χαράξατε την πορεία μας.
Εσείς που με την ζωή σας χαρίσατε την ελευθερία μας.
ΕΣΕΙΣ
Αδικημένοι μα τόσο δίκαιοι.
Στερημένοι μα τόσο απλόχεροι.
Τιμημένοι μα τόσο ξεχασμένοι...

'Ενα βίντεο με φωτογραφίες από το πολεμικό μουσείο στο Καλπάκι.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΡΩΜΙΟΣΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΙΑ ΔΙΔΥΜΑ





Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

Παίζω και μιλώ!!





Είμαι εδώ και ήρθε η σειρά μου να παίξω με την αλήθεια!!
Θα σας ταξιδέψω λοιπόν στις αλήθειες μου με συνοδοιπόρο την μοναδική φωνή του Π. Θαλασσινού σε ένα αγαπημένο κομμάτι.
Ξεκινάμε λοιπόν
;
Δύο παιχνίδια λοιπόν με αλήθειες και με αισθήματα!!
Θέλω να ευχαριστήσω τους φίλους μου
lockheart
artanis
chrisa
sdryche
sideras
Αν έχω ξεχάσει κάποιον ζητώ συγνώμη,
που με προσκάλεσαν στα παιχνίδια αυτά.

Θα ξεκινήσω λοιπόν με το πρώτο

Ποίημα- Ρητό - Πίνακας

Τους κανόνες νομίζω τους ξέρουμε όλοι,
επιλέγουμε ένα ποίημα ή ένα ρητό και έναν πίνακα που επηρέασαν την ζωή μας.

Θα ξεκινήσω επιλέγοντας τους στίχους εκείνους που χάραξαν πορεία στην ψυχή μου. Φυσικά από τον αγαπημένο μου Τάσο Λειβαδίτη.




Μεγάλα γεγονότα που χάθηκαν μες στην συντομία των ημερών,
Σκέψεις υπέροχες που αρκέστηκαν στα δάκρυα,
Και τις νύχτες η πικρή ανάμνηση εκείνων που σε
πρόδωσαν

Ώσπου άρχισε να βρέχει
Και οι στάλες πάνω στα τζάμια

διαγράφονταν δυσανάγνωστες.


Η σχέση μου με την τέχνη της ζωγραφικής δεν είναι η καλύτερη,
γιαυτό και δυσκολεύτηκα να επιλέξω κάποιον πίνακα.
Ξεχώρισα όμως αυτό το γνωστό δημιούργημα
του Λεονάρντο Ντα Βίντσι,
Μόνα Λίζα, γνωστό ως Τζοκόντα.
Το επέλεξα γιατί είναι από τα πλέον πολυσυζητημένα πορτρέτα
που όταν το αντίκρισα από κοντά με απογοήτευσε.
Περίμενα ένα μεγαλύτερο σε μέγεθος πίνακα
αυτό όμως που αντίκρισα δεν είχε καμία σχέση με ότι περίμενα να δω.
Δεν ξέρω ποια είναι η δική σας άποψη,
θα περιμένω να την "ακούσω".



Θα επιλέξω ένα απόφθεγμα που το σιγοψυθηρίζω στον εαυτό μου συχνά.

Image Hosted by Upload to World - Free Upload

«Μην αφήνεις τα συναισθήματα να σε κατακλύζουν,
Θεώρησε τα επιλογές»


Παιχνίδι νούμερο δύο

6+1 αλήθειες
οι δικές μου αλήθειες!!

1) Κάθε που βρέχει με πιάνει μια περίεργη μελαγχολία,
σαν ένα βάρος να κάθεται στο στήθος μου.
2) Εκνευρίζομαι αφάνταστα όταν αναγκάζομαι να πω δύο φορές το ίδιο πράγμα γιατί ο συνομιλητής μου δεν το άκουσε ή ήταν αφηρημένος ή δεν ξέρω τι άλλο.
3) Το μεγάλο μου πάθος είναι τα αρώματα, δεν θυμάμαι καν πόσα έχω, αλλά η αδυναμία μου είναι σε ένα!!!
4) Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έχω μακριά μαλλιά και δεν θα τα έκοβα για κανέναν λόγο.
5) Αγαπημένη μου ταινία είναι το Ημερολόγιο, δεν θυμάμαι πια πόσες φορές την έχω δει.
6) Κάθε πρωί το ξυπνητήρι μου με ξυπνά με το τραγούδι του Καζούλη "Αν ήσουν άγγελος"
7) Απεχθάνομαι τα φασολάκια απαπα

σας ευχαριστώ όλους για τον χρόνο που μου διαθέσατε.
Καλώ όποιον θέλει να συμμετάσχει στα παιχνίδια αυτά.
Ξέρω πως οι περισσότεροι το έχετε ήδη κάνει γιαυτό δεν θα επιλέξω κάποιον συγκεκριμένα.
Σας φιλώ γλυκά όλους.
καληνύχτα!!










Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008

Τάσος Λειβαδίτης





...Δώσ' μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου




στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου έζησα όλη τη ζωή....